Het Motivatie Magazijn - The Diet Project

dag 279, 280, 281: Waar je niet naar wilt kijken

Onder je eetgedrag zit van alles, emoties, honger, verdriet, gewoonte, gemak, frustratie.

Dat kan je ontkennen, maar dat gaat je niet helpen om te veranderen.

Net zoals ik mag kijken waarom ik de afgelopen dagen niet mijn blog heb gepost.  Er was weinig goed nieuws te vertellen, ik ben nog steeds stabiel op de weegschaal na volgens mij wel 6 weken. Het zou een handdoek in de ring moment kunnen zijn, als ik mezelf niet tot hoofd doorzetter zou hebben gebombardeerd.

Slechts nieuws posten, daar zit toch niemand op te wachten van een dieetmotivator.

“Ik moet toch altijd sterk zijn”. “Als ik al geen goed voorbeeld kan zijn “. En ik  mag er zeker niet over klagen, want klagen dat is de verantwoordelijkheid buiten jezelf leggen. Als ik dus wel zou bloggen dan is de kans dus groot dat ik alles ga doen waar ik niet in geloof. ( niks menselijks is mij vreemd). Daarnaast was de computer slecht beschikbaar ( smoesje ) en heb ik mezelf gewoon even twee dagen vrijaf gegeven. ( beetje mild zijn op zijn tijd mag best).

Nu komt het lastige van het verhaal. Wat is de reden dat ik stabiel blijf.

Kan ik kijken naar mijn eigen aandeel.

Welke gewoontes laat ik verslappen, en waarom doe ik dat eigenlijk. En als ik dan wat zou moeten opschrijven is dat het in zijn geheel was losser wordt. Dus er minder focus en aandacht is voor alle gewoontes die ik tot nu toe heb aangeleerd. Dat gaat ongemerkt…. zoals zand door je vingers glipt. En waarom is dus ook lastig te bepalen, ook al werkt het niet echt motiverend als je op hetzelfde gewicht blijft hangen. Wat ik nu wel voel is dat je gewoontes die je heel bewust aan het aanleren bent, ongemerkt hun intensiteit kunnen verliezen.

En dan maakt het misschien niet heel veel uit dat ik best baal. Dat ik  geen zin had om heel erg ermee bezig te zijn, mezelf een beetje zielig vond omdat ik hoog in mijn stress zat ( niks ontspannen mindset). 

Het enige wat je op zo een moment misschien het best kan doen is even stil te staan bij welk droomkasteel van zand  je ook alweer wilde bouwen.  Hoe wil je zijn, wat voor mens wil je zijn, welk lijf wil je hebben, hoe wil je je voelen. En dan kan je natuurlijk je vingers heel hard met geweld bij elkaar proberen te houden, zodat het zand er niet tussendoor glipt, of je kunt je vingers wijd open spreiden en het zand er in 1x doorheen laten vallen. Beetje water erbij en gewoon datgene wat aan het afbrokken is weer opbouwen. En vergeet niet een hele hoge mooie toren te bouwen! Waar jij ooit de vlag gaat planten voor het hoogste punt, als je je mooiste doel en je lekkerste  gevoel hebt bereikt.

Xjo

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 × vijf =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.