Dag 356: is het het einde?

Als eerste moet ik heel erg lachen omdat ik ergens onderweg negen dagen heb gemist. Terwijl ik écht elke dag een blog geschreven heb.

The Diet Project: in 365 dagen betere gewoontes aanleren.

Precies wat hier in de quote van omdenken beschreven wordt.

Ik heb gefocust op de verandering 365 dagen lang. 12 maanden, 12 gewoontes. Resultaat 15 kilo!

Wat wil ik met jullie delen in deze laatste blog?

Ik ben deze blog begonnen om te onderzoeken of je door het veranderen van je gewoontes nooit meer op dieet hoeft te gaan. En heb ik een antwoord?

En eigenlijk is een blog te kort om alles wat ik heb ontdekt samen te vatten. (Dat boek gaat er écht komen).

Maar als ik het wel zou moeten doen dan zou mijn antwoord zijn:

Jaaaaa, door het veranderen van je gewoontes kan je afvallen en een blij lijf krijgen. (Marketing technisch gezien zou ik hier moeten schrijven, makkelijk en moeiteloos…) ehh, maar dat is niet waar.

Maar het aller belangrijkste is dat ik niet alleen de knop om heb kunnen zetten, maar vooral dat ik in ben gaan zien dat ik degene ben die aan de knoppen zit.

Ik kan oprecht zeggen, mijn doel is behaald. Zelfs nu ik nog een paar kilo van mijn streefgewicht afzit. Maar zoals jullie weten, er is geen deadline. Het linkerpad is levenslang.

En de grootste winst is naast mijn gewichtsverlies dat ik écht kan zeggen.

Ik voel me nooit meer op dieet!

  • Ik eet zonder schuldgevoel!
  • Ik kan weigeren zonder het toch te willen.
  • Ik ben geen slachtoffer meer van eten.
  • Ik tel geen bitterballen meer, ik eet er gewoon zoveel ik wil. (Dan kan er ook 1 zijn)
  • Ik accepteer mijn honger/ trek voor even.
  • Ik mag het wel, maar ik wil het niet Mieke Koster gevoel.

Ik wil jullie écht bedanken voor het lezen van mijn blog, de prachtige veranderingen die er hebben plaatsgevonden bij een aantal van jullie. Écht fantastisch.

Ik blijf hopelijk nog even in jullie hoofd zitten. Als een liefdevolle stem…

En hoe nu verder? Stopt deze blog? Ik moet het antwoord nog even schuldig blijven maar in theorie mag ik nog 9 dagen….

In ieder geval heb ik iets heel gaafs in de planning staan:

Op 1 februari start ik met mijn gratis 30 dagen MOTIVATIEBOOST een kick start op weg naar een no-diet mindset. Zet alvast in je agenda!!!

Dus is dit het einde? Natuurlijk niet!

It’s just the beginning.

Een hele dikke kus van mij!

Xjo

Wil jij ook in 2018 focus leggen op de verandering. Wil jij een blijlijf en je controle terugpakken met als kers op de taart een dieetvrije mind, maak dan een eerste stap. Boek een gratis kennismakingsgesprek of trakteer jezelf op een knop om dag.

Dag 355: reach out!

Tijdens de top 2000 zapte ik in een interview met Beth Hart en ik hoorde haar iets zeggen wat me raakte.

Beth Hart een succesvolle zangeres met meerdere verslavingen.

Ze gaf aan dankbaar te zijn ook voor de verslaving in haar leven.

Ze zei ” er komt een moment dat ik zooo graag weer een borrel wil nemen….

Maar weet je wat ik dan doe, dan bijt ik op mijn onderlip en dan word ik gedwongen om me mijn hand uit te steken. Me uit te spreken, wat ik echt nodig hebt.

En hoe gaaf zou het zijn als wij hetzelfde zouden doen.

Als je zoooo graag je even wilt verliezen in chips, teveel of te vet. (Met de nadruk op verliezen, niet als het een bewuste keuze is hé).

Dat je gewoon op je onderlip bijt en het niet neemt, en je hand uitsteekt en vraagt wat je nodig hebt.

Reach out and touch….

Ok, ik kom duidelijk in oud en nieuw stemming.

Xjo

Dag 354: écht lekker

Ik scroll even door mijn mail heen en kom nog een nieuwsbrief van de Weightwatchers tegen. En even voor de duidelijkheid, deze blog is niet om de WW onderuit te halen.

Ze maken promotie voor een of andere chocoladereep. De repen die voorheen ook graag at.

Nu weet ik echter dat je geen genoegen moet nemen met slappe voedselaftreksels om je hongermonster stil te houden.

Je moet hem leren genieten van het allerlekkerste!

En dat is dus bijna het leukste van mijn onderzoek van het afgelopen jaar is dat ik een andere definitie van écht lekker heb ontdekt. En wat ik dan dubbelcool vind is dat ik niet de enige ben die dit is gaan ervaren.

Dus niet een of andere kunstmatig gefabriceerde reep, maar gewoon een stukje van de lekkerste chocolade die je je kunt voorstellen.

Dat heeft zoals alles een plus en een min kant.

De pluspunten

  • Veel dingen die ik vroeger dacht écht heel lekker te vinden, zijn het nu niet meer. Dat betekend dus dat ik minder drang of geen drang meer voel om datgene te eten.
  • Als ik wel iets eet wat ik nu écht heel lekker vind geniet ik er bewust van.
  • Ik heb veel minder de neiging om het eten van andere mensen te eten. (mag ik een hapje)
  • Ik voel me minder iemand die altijd op dieet is.
  • Ik ben in staat om makkelijker nee te zeggen.

De minpunten

  • Ik heb soms geen trek, of idee waar ik zin in heb. Waardoor je gaat zoeken…
  • Er zijn minder dingen écht lekker dus minder om uit te kiezen. ( of ik moet nog meer dingen gaan proeven )
  • Mijn maaltijden die ik vroeger maakte kunnen soms niet meer door de lekkerheids keuring.

Kortom de voordelen wegen ruimschoots op tegen de nadelen.

Hoe vaak neem jij genoegen met minder?

Xjo

Dag 353: de laatste loodjes.

Voelen jullie het ook?

De laatste dagen van dit jaar voelen wat zwaar. Zal het iets met de afgelopen kerstdagen te maken hebben …

Leeggefeest en volgegeten.

En ook al vind ik het idee van een nieuw jaar altijd fijn, het loslaten van het oude kost me een beetje moeite.

Dankbaarheid vervult mijn hart over het door mij gelopen pad. Natuurlijk ben ik superblij met mijn resultaat en mijn inzichten. Maar om nou te zeggen dat het huppelend is gegaan…

Daarnaast is er onzekerheid, maar gelukkig niet meer over mijn blije lijf!

De bekende Pippi kreet ” ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan “.

Wordt in Motivatie Magazijn termen:

” Ik heb het de afgelopen 353 dagen gedaan, dus ik weet dat ik het kan ” .

Dit soort gedachtes zitten er nu in mij, een beetje melancholiek, reflecterend. Naast dankbaarheid voel ik me ook een beetje in de war, want hoor ik nu niet in plaats van al dat gemijmer campagne te voeren om bij mij te komen afvallen.

Sjakkaa! Yes we can.

En toch, ik geloof dat als jij mijn intentie voelt en je ondertussen hebt verbonden met mijn missie en visie dan weet je wat ik bedoel als ik zeg dat alles komt wanneer het nodig is.

2018 wordt een jaar van vertrouwen. En heel dicht bij jezelf blijven.

Xjo ik hoop dat jij met mij verbonden blijft.

Dag 352: Hoe normaal ben jij?

Het was vrolijk en gezellig, met familie, lieve vrienden en bijna onbekenden. Maar ik ben blij dat ik weer terug kan naar ” normaal ” .

En dit mijn lieve lezers is weer een prachtig inzicht:

Terug naar normaal eten, dat is nu precies waar de verandering zit.

Hoe ziet jouw normaal eruit?

Ik probeer het even in een overzicht te vatten.

  1. Dieet eten (ongezellig en te weinig eten)
  2. Feestdagen eten ( heel even te veel )
  3. Oud Normaal eten ( consequent te veel en minder goede keuzes )

Er is in mijn eetpatroon een nieuwe categorie bijgekomen.

4. Nieuw normaal eten (consequent minder en meer goede keuzes)

Daarnaast zit ik letterlijk nog vol van de feestdagen, want eerlijk is eerlijk ik heb écht wel teveel gegeten. En wat bijzonder is, is dat vooral mijn lijf dat nu ook tegen me zegt.

Mijn hoofd probeert het nog enigszins te vergoelijken. Het was namelijk wel minder dan anders, en mijn aanvalsdrang ( eten zien en dan gelijk willen aanvallen ) is ook voor 50% verminderd.

Maar voor iedereen die bij de knop om dag heeft gedaan die weet dat het linkerpad het pad van voelen en leren is. En vanuit dat perspectief heb ik het voor deze ‘ eerste ‘ kerst helemaal niet slecht gedaan.

Zo als eerste de koelkast onderhanden nemen. De chocoladetaart en de worteltaart…. weggooien. De franse kazen weggeven aan de eerste de beste die langsloopt. Invriezen wat ingevroren kan worden. Kortom de situatie zo organiseren dat normaal ook makkelijk wordt.

Succes met terug naar normaal!

Xjo

Dag 351: leef!

Tweede kerstdag, ik hoop dat je net als mij nog op bed ligt. Dat geeft mij écht het gevoel dat het een andere dag is.

Ik lig even te filosoferen met de top 2000 op de achtergrond.

Ik hoor op de radio een reclame van een ziektekostenverzekering. Als je naar hun website gaat vind je daar ‘ allerlei tips over gezond leven ‘. En ik ben dan wat cynisch. Hoeveel mensen zullen dan denken: ” gelijk maar even naar toe surfen.

Ik heb écht geeeen idee wat gezond leven is….

Dus dan komt het uiteindelijk neer op dat je gaat doen wat je weet.

En zo heb ik gelijk een nieuwe omschrijving voor diëten.

Ik LEEF gezond. En dat dan zo goed mogelijk binnen jouw definitie van leven. Want als iets me wel weer duidelijk is geworden is dat LEVEN een essentieel onderdeel is.

Dus vier vandaag samen. Vier kerst, vier het leven. En zoals Andre jr. zingt, leef alsof het je laatste dag is.

En je gelooft het misschien niet, maar het is écht waar op de radio klinkt terwijl ik deze blog afrond.

” Leef ” van Andre jr.

En hij zingt ” pak alles wat je kan ” en om duidelijk te zijn …. dat gaat niet over de buffettafel.

Xjo maak er een gezellige kerstdag van.

Dag 350: best druk.

Druk is een boeiend woord zo rond de kerstdagen.

  • Druk om de boel voor elkaar te krijgen.
  • Druk dat het wél gezellig moet zijn.
  • En dan op de dagen zelf, dan is het ook best druk met zoveel mensen op bezoek.

En na de kick-off van de kerstdagen ( kerstavond) is het maar weer helder wat er gebeurd als het druk is.

Je loopt jezelf makkelijk voorbij, met als gevolg dat ook alle goede voornemens door de macht der gewoonte worden overgenomen.

En lig ik voor mijn gevoel, zelfs ondanks dat ik her en der mijn eigen goede tips heb toegepast toch met een volle buik op bed.

En let op, dit gaat niet over afvallen hé!

Het gaat om je lekker te voelen, juist met deze dagen.

Want dat is mijn wens voor jou! Dat je je lekker voelt deze dagen. Ontspannen en in staat om te genieten.

Dus voel je ” de druk “. Trek je even terug in je glitterjurk op de wc en adem even diep in.

Maar hoogstwaarschijnlijk heb je het te druk en ben je alle kerstbordjes hoog aan het houden….

Een kerstdag verschilt dus eigenlijk niks van een ‘gewone’ dag.

Xjo

Dag 349: de keukentouwtjes uit handen geven.

Ik hou van controle, dat is ook de reden dat ik meestal kook en de boodschappen doe.

Vandaag had ik echter geen zin.

Valkuil nummer 1…. geen zin hebben.

Met als gevolg dat mijn koelkast nu vol staat met het boodschappenlijstje van mijn lief. En laat ik het er maar op houden dat die niet helemaal afgestemd is op die van mij.

Kortom, ik ga vandaag nog even in de herkansing. Want zonder mijn top 10 lekker en gezond in huis, kies ik automatisch voor wat er wel is.

Maar eerlijk is eerlijk, ik shop ook even een overheerlijke kerststol. En dat staat dan mooi symbool wat mijn voornemen voor de kerst is.

Vooral lekker!

Maar niet zoals vroeger: één plak kerststol, nog een plak kerststol, nog een plak. En het kontje weggooien dat is toch zonde dus die eet ik ook nog even op.

En de touwtjes die herpak ik natuurlijk! Of is het misschien meer een kwestie dat manlief ze alweer los gelaten heeft!

Staat er zo niks op tafel….

Xjo een fijne kerstavond gewenst.

Dag 348: ook al gaat het slecht.

Wat zou het toch fijn zijn als ons linkerpad een glooiende stijgende lijn zou zijn!

Helaas, ook links heb je te maken met hobbels, gaten in de weg en op sommige plekken het ontbreken van richting.

Ik heb mezelf benoemd als levende richtingaanwijzer. Jullie lampje als het donker, als je het even niet ziet zitten.

En dat is een belachelijke onmogelijke missie, want daarmee zeg ik tegen mezelf:

“Jij mag niet falen, jouw pad mag alleen maar glooiend omhoog, en zelfs waar de strepen op de weg ontbreken, daar weet jij de weg”.

En het bewijs dat dat niet zo is heb ik de afgelopen twee dagen geleverd.

  • Kerstchocolade ✅
  • Staand eten ✅
  • Ook een vierde wijntje ✅
  • Eten om het eten, niks mijn volheid voelen✅

Alsof alles wat ik tot een gewoonte heb gemaakt zo is weggespoeld door het afvalputje.

En wat is het gevolg, dat ik deze blog niet wilde schrijven. Dat ik letterlijk niet op wil komen dagen.

Wat ben ik voor voorbeeld als gewichtsconsulent als ik zelf niet 100% aan de groene smoothie’s zit.

En toch… ik schrijf deze blog omdat ik ook in het donker een lichtje wil zijn. Om te waarschuwen dat er kuilen zijn, en dat ik er de afgelopen 48 uur even ingestapt ben. Maar dat er altijd mensen zijn die net op dat moment een lijntje naar beneden gooien door een lief bericht. Dat ze 10 kilo zijn afgevallen door het lezen van mijn blog (en door tomeloze inzet natuurlijk).

Dus een oproep aan jou, mocht het minder gaan. Heb je ook het gevoel dat je onder in die kuil zit. Weet dan dat het voor even is. Je moet gewoon op komen dagen en heel hard roepen! Dan gooi ik wel een touw.

Xjo

Dag 347: spoken in de nacht.

Ken je dat gevoel. Je slaapt, maar je bent ook een beetje wakker. Er is iets engs in je hoofd, maar je weet niet wat het is. Je bent er druk over aan het slaapdenken. Op het moment dat je wakker wordt is het hersenspinsel verdwenen. Het rot gevoel zit er dan nog.

Hoe graag je ook wil weten wat de gedachte was, hij is niet meer terug te halen.

Ik denk dat dit de diepere angsten zijn die nog uitgewerkt moeten worden.

Overdag zijn die angsten er ook.

Zoals gisteren dat we afscheid hebben moeten nemen van iemand op de verkeerde leeftijd.

Zo een afscheid doet mij altijd stilstaan bij het leven. Het zet werkelijk alles in perspectief.

Wat is nou écht belangrijk?

Het triggerde ook een oude reflex, een oud patroon. Ongecontroleerd eten en drinken en nog 6 euro in de gokkast toe. Afreageren van de oneerlijkheid.

Volgende keer ga ik wat anders doen. Ergens in een park heeeel hard schreeuwen of zo.

En nu, ( ik schrijf dit in de nacht ) ga ik nog even slapen. Ik hoop dat de spoken zijn opgelost in de nacht.

Xjo